Puccia, populair streetfood uit het zuiden van Puglia

Reageer

Tijdens een bezoek aan de mooie barokstad Lecce, niet onterecht ook het ‘Firenze van het Zuiden’ genoemd, maakten we kennis met de puccia, een erg populaire vorm van streetfood uit het zuiden van Puglia, met name in de regio Salento en Taranto. De puccia is een vers gebakken broodje gemaakt van pizzadeeg, met een diameter van 20 à 30 centimeter. Het deeg wordt gemaakt met een bepaalde gistsoort die je enkel in de regio vindt en er een typische smaaktoets aan geeft.

Pesto van zongedroogde tomaten

Reageer

O sole mio! De Italiaanse zon op je tong! Een supereenvoudig en o zo lekker hapje! Wij hebben deze zomerse tomatenpesto voor het eerst geproefd bij vrienden. En eerlijk gezegd: we waren meteen verkocht. Zelfs Italianen aan wie deze krachtige pestoversie voorschotelden, smolten erbij weg.

‘Non Solo’, een nieuw tijdschrift over Italië

Reageer

Vlamingen hebben iets met Italië. Dat merk je onder meer aan het aantal Italiaanse restaurants. Ons land telt ondertussen meer pizzeria’s dan frietkoten. Dat merk je ook aan de groeiende belangstelling voor taallessen Italiaans en aan het toenemend aantal vakantiereizen of citytrips richting il bel paese.  Vorige week was er goed nieuws voor de Vlaamse italofielen. Op 2 april zag immers een nieuw Italiëtijdschrift het levenslicht. Het nieuwe magazine luistert naar de naam ‘Non Solo’, het is 116 pagina’s dik en de trotse (geestelijke) ouders zijn Jeff Keustermans en Ingrid Arckens, twee door Italië gepassioneerde Vlamingen, die in dit tijdschrift een middel zagen om hun liefde en bewondering voor Italië met zoveel mogelijk mensen te delen. We kochten een exemplaar, we lazen het en… we zagen dat het goed was.

De sprekende beelden van Rome… voorlopers van Twitter

Reageer

Er is een tijd geweest dat pausen met ijzeren hand over Rome heersten. Wie het aandurfde om kritiek te leveren op hun beleid werd zwaar aangepakt en moest dat niet zelden met zijn leven bekopen. Maar de spotgrage Romeinen lieten zich daardoor niet ontmoedigen. Bij het begin van de 16de eeuw ontstond de traditie om ongezien, in het holst van de nacht anonieme pamfletten met kritiek of spottende uitspraken aan te brengen op beelden die zich op drukbezochte plaatsen in de stad bevonden. Er waren in totaal zes van die ‘sprekende beelden’. Ze hadden elk een naam: Pasquino, Marforio, Madama Lucrezia, Abate Luigi, Babuino en Facchino. De beelden dialogeerden ook met elkaar. Het ene beeld stelde een vraag en wat later gaf een ander beeld een gevat antwoord. Dat gebruik maakte dat de bevolking de beelden bedacht met de naam ‘Il congresso degli arguti’, het ‘congres der spotters’. Het leuke is: die beelden staan er vandaag nog steeds. En één ervan, Pasquino, is overigens nog altijd in gebruik als spreekbuis voor wie kritiek heeft op de huidige machtshebbers: de Italiaanse regering, het stadsbestuur van Rome en, heel af en toe ook de paus. We nemen je mee op een wandeling langs de zes sprekende beelden van Rome.