Trakteer jezelf op een topfilm: Il Capitale Umano

Reageer

Als ‘La Grande Bellezza’ al goed genoeg werd bevonden voor een Oscar, dan mag ‘Il Capitale Umano’ van regisseur Paolo Virzì wat ons betreft meteen aanspraak maken op een Nobelprijs voor Film, mocht zoiets al bestaan. Zelden zo’n meesterlijk opgebouwde film gezien. Het verhaal is nochtans eenvoudig: een onbekende fietser wordt ’s nachts van de weg gereden en de dader pleegt vluchtmisdrijf. Vervolgens zien we vanuit drie verschillende invalshoeken wat er de zes maanden voorafgaand aan het ongeval is gebeurd in het leven van twee families. Elk van deze invalshoeken onthult iets meer over de omstandigheden die hebben geleid tot het tragische ongeval. De manier waarop Paolo Virzì de plot van het verhaal laag voor laag uitdiept door eenzelfde gebeuren te bekijken vanuit drie verschillende personages, Dino, Carla en Serena, is van een zelden geziene filmische virtuositeit. De film biedt een briljante, kritische analyse van de hedendaagse Italiaanse samenleving en met name van de kloof tussen een cynische, kapitalistische upperclass en ‘de echte wereld daarbuiten’.  Het verhaal wordt bovendien vertolkt door een verrassend sterke cast met glansprestaties van Valeria Bruni Tedeschi (Carla), Fabrizio Bentivoglio (Dino) en revelatie Matilde Gioli in de rol van Serena.  Als er één film is die je in 2015 moet zien, is het deze wel.

Filmregisseur Federico Fellini meesterlijk uit de doeken gedaan in Gent

Reageer

In Gent loopt nog tot 25 januari een unieke tentoonstelling, gewijd aan de grootmeester van de Italiaanse film, Federico Fellini. De expo is een feest voor het oog. Naast talrijke filmfragmenten krijgt de bezoeker heel wat unieke foto’s te zien, gemaakt tijdens de opnames van de vele films. Opvallend zijn ook enkele grote, originele filmaffiches. Aan de hand van krantenartikels wordt een levendig beeld geschetst van het turbulente jetsetleven van de filmsterren in het Rome – het ‘Hollywood aan de Tiber’ – van de jaren ’50 en ’60.

The Cappelleschi Gallery brengt top van de Italiaanse street art naar België

Reageer

Wie aan Firenze en aan kunst denkt, denkt onvermijdelijk aan de vele meesterwerken van de renaissance. Het zijn inderdaad de kunstwerken van klinkende namen zoals Botticelli, Brunelleschi, Raffaël, da Vinci en Michelangelo, die vandaag nog steeds massa’s toeristen naar Firenze lokken. Maar de opmerkzame bezoeker wordt in de straten van Firenze ook getrakteerd op  een heel andere en heel subtiele vorm van kunst… street art!  Vijfhonderd jaar na de bloei van de renaissance is Firenze de bakermat van een nieuwe generatie kunstenaars die langzaam maar zeker Europa en de rest van de wereld aan het veroveren zijn. De meest representatieve vertegenwoordigers van de Florentijnse street art kan je nog tot Pasen 2015 bewonderen in The Cappelleschi Gallery in Knokke. We gingen er uiteraard eens kijken en hadden er een lange en bijzonder aangename babbel met galerijhouder, kunstminnaar, mecenas en vooral gentiluomo Eric van Esser.

Onder de titel ‘Clet & Friends’ brengt The Cappelleschi Gallery werken samen van vier van de belangrijkste exponenten van de hedendaagse Italiaanse street art, met name Blub, UrbanSolid, Clet en Exit/Enter. 

‘Het zwart en het zilver’. Paolo Giordano levert een nieuw meesterwerk af.

Reageer

Beklijvend. Dat woord vat wellicht nog het best het nieuwste boek van Paolo Giordano samen. Met ‘Het zwart en het zilver’ bevestigt de bekroonde auteur van ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ en ‘Het menselijk lichaam’ zijn talent. Meer nog, hij overtreft zichzelf. Met chirurgische precisie en trefzekerheid beschrijft Giordano in het boek de vreemde en intrigerende relatie van een doorsnee jong en Italiaans gezin tot hun oudere huishoudster, Signora A.
Giordano vertrekt vanuit een – zeker in Italië – zeer herkenbare en bijna stereotiepe situatie. Er is aan de ene kant een jong en onzeker koppel, Nora en haar man, de verteller van het verhaal. Samen met hun enig (en overbeschermd) kind Emanuele wonen ze in een appartement in de stad. Tegen de achtergrond van een onzekere economische situatie zoekt het jonge paar moeizaam een evenwicht tussen werk en gezin. Aan de andere kant is er de even stereotiepe huishoudster, een oudere, ietwat stuurse weduwe, efficiënt en ervaren, zich vastklampend aan tradities en aan het geloof dat vroeger alles beter was

Een avond in het gezelschap van drie Italiaanse succesauteurs

Reageer

Paolo Giordano, Silvia Avallone en Niccolò Ammaniti, de drie grootste Italiaanse schrijvers van het moment, samen op één podium. Voor zo’n unieke gebeurtenis zakt een echte Italië-fan al eens af naar Brussel! De Bozar zat donderdagavond 23 oktober dan ook afgeladen vol. En terecht, want de drie succesauteurs hadden er zin in en zorgden voor een boeiende avond. Het gesprek werd in goede banen geleid door Ine Roox, journaliste bij De Standaard en schrijfster van De schaduwzijde van een zonovergoten land (waarover we eerder op deze blog al eens schreven). De drie auteurs vertelden in de Bozar honderduit over hun boeken en de thema’s die ze vaak behandelen, maar ook over de stress die het eerste succes met zich meebrengt. Een kort sfeerverslag.

Een spraakmakende Caravaggio in Antwerpen

Reageer

Van 19 september 2014 tot 18 januari 2015 loopt in het MAS in Antwerpen de tentoonstelling ‘Heilige plaatsen, heilige boeken’. Eén van de absolute blikvangers op de tentoonstelling is een meesterwerk van Caravaggio: de ‘Madonna di Loreto’, ook bekend onder de naam ‘Madonna van de pelgrims’. Het kunstwerk, gedateerd ca. 1605, is normaal in Rome te bezichtigen in de Sant’Agostinokerk, op een steenworp afstand van de Piazza Navona. De Madonna di Loreto wordt slechts bij hoge uitzondering uitgeleend. Wie niet meteen reisplannen richting Rome heeft, moet het absoluut eens gaan bewonderen in Antwerpen. Op de website van het MAS wordt het schilderij als ‘spraakmakend’ omschreven. Waarom dat zo is, leest u hier…

Een (h)eerlijke kijk op ‘la bella Italia’

Reageer

Ine Roox, journaliste bij De Standaard en Italië-lover, stelde – terecht – vast dat de Italië-kennis van de gemiddelde buitenlander vaak niet verder reikt dan het wijdverspreide cliché van het ‘dolce far niente’. Italië is voor velen het land van de zon, de zee, het strand, de heerlijke keuken en de knappe mannen, maar… er zijn ook minder fraaie kantjes aan ‘il bel paese’. In vijftien verhalen over uiteenlopende onderwerpen illustreert ze in ‘Italie. De schaduwkant van een zonovergoten land’ hoe in Italië toch niet alles rozengeur en maneschijn is. Haar boek is, zo vertelt ze, geen liefdesverklaring aan Italië, maar moet eerder gezien worden als een goedbedoelde oproep, of beter nog: een boze liefdesbrief aan het prachtige land.

Filmtip: Una via a Palermo

Reageer

Dat Italiaanse vrouwen koppig kunnen zijn, is algemeen bekend, en weinig films weten dit beter uit te drukken dan  ‘Una via a Palermo’ (‘Een straat in Palermo’). De film werd geregisseerd door de Siciliaanse Emma Dante, die zich aan een experiment waagde door haar eigen roman ‘Via Castellana Bandiera’ uit te werken tot een filmscenario. Wat ons betreft een heel geslaagd debuut !