In de groene, glooiende heuvels aan de voet van de imposante Gran Sasso, ligt Azzinano, een klein en ingeslapen dorpje zoals je er in de regio Abruzzo vele vindt. Maar wanneer je Azzinano binnenkomt, merk je meteen dat je in een andere wereld bent. Dit is geen dorp, dit is een openluchtmuseum waar de muren spreken en verhalen vertellen over vervlogen tijden, tijden waarin kinderen nog zorgeloos op straat konden spelen. Het dorp draagt dan ook met trots de titel ‘il paese dei murales e dei giochi di una volta’ (het dorp van de muurschilderingen en de kinderspelen van weleer).
Woningen als canvas
Het verhaal van Azzinano begint in 2001 wanneer enkele lokale kunstenaars op de muren van de huizen in het dorp schilderijen aanbrengen met als thema ‘kinderspelen van weleer’. Sinds 2001 worden overigens jaarlijks enkele nieuwe muurschilderingen aangebracht door lokale en internationale kunstenaars. Het thema blijft echter onveranderd: kinderspelen van weleer. De kunstwerken, inmiddels meer dan vijftig, vormen een levend eerbetoon aan een zorgeloze kindertijd en aan het eenvoudige dorpsleven zoals het ooit was.
Op het plein bij het binnenrijden van het dorp staat een opvallend kunstwerk: een rode boom in metaal. Op de stam is een overzicht aangebracht van alle kunstwerken die verspreid over het dorp te vinden zijn.
Wie door Azzinano wandelt, ziet op de muren kinderen die touwtje springen, knikkeren, dobbelen, verstoppertje spelen, zeepbellen blazen … Terwijl de kinderen spelen, zie je op de achtergrond ook vrouwen die brood bakken, mannen die druiven plukken in de zon en andere scènes uit het dagelijkse leven van weleer. Elk kunstwerk is een terugblik op een wereld die langzaam verdwijnt.
De muurschilderingen zijn dan ook zoveel meer dan een mooie versiering, ze zijn bewakers van een collectief geheugen. Hier en daar zijn ook mooie, betekenisvolle teksten en spreuken aangebracht over het belang van spelen en van ‘kind zijn’ (en blijven).
Azzinano levert het bewijst dat kunst niet in een museum hoeft te hangen om betekenisvol te zijn. Hier leeft de kunst – letterlijk – op straat, nauw verweven met het dagelijks leven in dit klein en afgelegen dorpje.
Eerbetoon aan Annunziata Scipione
Dat uitgerekend in Azzinano de traditie van muurschilderingen over kinderspelen begon, is geen toeval. Dat heeft alles te maken met de beroemdste inwoonster van het dorp: Annunziata Scipione (1928 – 2018), een vrouw van eenvoudige komaf die slechts enkele jaren school had gelopen en haar leven wijdde aan het huishouden en eenvoudige landbouwactiviteiten. In het geheim had ze echter sinds haar jeugd altijd al een passie gekoesterd voor beeldhouwen en tekenen. Pas in 1968 durfde ze zich openlijk te uiten als kunstenares, eerst met eenvoudige houten sculpturen en vanaf 1972 ook met schilderijen in een kleurrijke, naïeve stijl. Haar inspiratie vond ze in het dagelijkse leven in het dorp. Vanaf de jaren ’80 kreeg ze zelfs nationale erkenning toen enkele van haar tekeningen werden geselecteerd om te worden afgebeeld op Italiaanse postzegels. Haar werk zou uiteindelijk aan de basis liggen van de mooie traditie om de gevels van haar dorp te sieren met schilderijen die haar artistieke stijl en haar geliefde thema’s levendig houden.
Ciao! Wij zijn Carl Buyck en Franka Verhoeyen, initiatiefnemers van Cosiddetto. Via deze blog delen wij onze passie voor Italië en al het moois dat dit bijzondere land te bieden heeft. Als je dit artikel leuk of interessant vindt, deel het dan gerust met jouw vrienden of kennissen. Je doet er ons een groot plezier mee. Grazie mille!
Reacties