Fietsen door de Altopiano delle Rocche in Abruzzo

De Altopiano delle Rocche behoort tot de mooiste hoogvlakten van Abruzzo. In de wintermaanden is het een popualir skigebied en in de hete zomermaanden komen mensen hier vaak verkoeling zoeken. Zo ook wij. Op een warme zomerdag trekken we naar Ovindoli met de bedoeling om van hieruit de vlakte te verkennen met de fiets. We huren er een mountainbike bij ‘Pedala, Pedala‘ en plannen een tocht langs de verschillende dorpjes op het plateau. De route brengt ons van Ovindoli, via Rovere en Rocca di Mezzo naar Rocca di Cambio.

Ovindoli

Ovindoli, ons vertrekpunt, ligt op ongeveer 1400 meter hoogte in het hart van het regionale natuurpark Sirente-Velino. Het dorp heeft een lange geschiedenis die waarschijnlijk teruggaat tot de pre-Romeinse tijd, toen een lokale volksstam, de Marsi, dit gebied bevolkten. In de middeleeuwen groeide Ovindoli uit tot een versterkte nederzetting omringd door stevige muren en gedomineerd door een kasteel dat inmiddels verdwenen is. Doorheen de geschiedenis kwam het dorp in handen van verschillende adellijke families, waaronder de Piccolomini, de Cabrera en de Sforza. De steegjes van de oude binnenstad ademen vandaag nog steeds een middeleeuwse sfeer uit.

Even buiten de stad begint de ‘pista ciclabile’, het fietspad dat de hele vlakte doorkruist. Het verharde pad loopt langs uitgestrekte velden die begrensd worden door de bergen van het Sirente-Velino massief. Al vrij snel zien we onze volgende bestemming opdoemen: Rovere, een ingeslapen dorpje dat steil omhoogloopt tegen een rotsachtige heuvel die bekroond wordt door de ruïnes van een kasteel.

Net voor Rovere buigt het fietspad af naar rechts. We rijden langs de hoge rots om het dorpje heen. Eerst volgt een afdaling en daarna een pittige klim. Eens terug boven zien we in de verte al de volgende bestemmingen.

Tot aan Rocca di Mezzo blijft de route vlak. Naast enkele schaarse fietsers komen we ook ruiters tegen die vanuit een manège de uitgestrekte vlakte doorkruisen.  Onderweg zorgen bloemen voor wat kleur. Schaduw is er echter niet, maar de wind die over de vlakte waait zorgt voor wat verkoeling, ook al staat de zon hoog in het zenit. Wel komen we onderweg geregeld houten kiosken tegen waar je, beschut tegen de zon, even kan uitrusten. 

Rocca di Mezzo

In Rocca di Mezzo, het grootste centrum van de hoogvlakte en al eeuwenlang het kloppende hart van de Altopiano delle Rocche, houden we een eerste keer halt. Het dorp ligt op meer dan 1300 meter hoogte. De naam verwijst letterlijk naar zijn centrale ligging tussen Ovindoli en Rocca di Cambio. In de middeleeuwen was het dorp een belangrijk knooppunt voor herders, veedrijvers en handelaars. Ook vandaag heerst er nog best wat bedrijvigheid omdat Rocca di Mezzo zich ontwikkeld heeft tot een geliefde vakantiebestemming, zowel in de zomer- als de wintermaanden. Hoewel het dorp vandaag modern en fris oogt, heeft het toch zijn authentieke karakter weten te behouden.

We rijden het centrum binnen onder een monumentale boog aan het einde van een wandelboulevard. De levendige, langgerekte Piazza Principe di Piemonte vormt het hart van het dorp. Rond het plein bevinden zich elegante gebouwen, cafés en restaurants. Hier vinden we ook de de Fontana delle Tre Cannelle en in de buurt daarvan het kleine kerkje van San Michele Arcangelo. Hoger, in het middeleeuwse hart van het dorp, bevindt zich de kerk Santa Maria della Neve met een fraaie, neoromaanse gevel.

Rocca di Cambio

Vanuit Rocca di Mezzo fietsen we verder naar Rocca di Cambio, officieel de hoogstgelegen gemeente van de Apennijnen (1434 meter boven zeeniveau). De naam van het dorpje verwijst naar het feit dat in lang vervlogen tijden reizigers en handelaars hier van paard konden wisselen op de route tussen L’Aquila en Roma.

Na een flinke en bochtrijke klim bereiken we het historische centrum. Het is klein maar bijzonder charmant, met kronkelende straatjes en oude huizen opgetrokken uit natuursteen. Bovenaan het dorp bevindt zich de mooie Chiesa dell’Annunziata. Ze werd echter zwaar getroffen door een aardbeving en is gesloten voor het publiek.

Ook al is het vandaag vooral een uitvalsbasis voor de skipistes van het hooggelegen Campo Felice, toch ademt Rocca di Cambio nog steeds de sfeer van een middeleeuws bergdorp dat zich eeuwenlang tegen de woeste natuurelementen heeft weten te beschermen.

Abbazia di Santa Lucia

Terug in de vlakte volgen we bij het rond punt een grindweg die leidt naar de Abbazia di Santa Lucia, zo’n drie kilometer verderop in noordelijke richting. De abdij ligt geïsoleerd in de loofbossen aan de voet van Rocca di Cambio. Het laatste stuk van de route gaat opnieuw behoorlijk steil bergop, maar onze inspanning wordt beloond met het uitzicht op een bijzonder mooie kerk. Het is een pareltje van romaans-gotische architectuur, gekenmerkt door een strakke gevel met een klein roosvenster en een eenvoudige klokkentoren. Van de abdij zelf is niets meer te zien want ze werd vrijwel volledig verwoest door aardbevingen.

De Abbazia di Santa Lucia is voor de lokale bevolking een geliefd bedevaartsoord. In de buurt van de kerk treffen we een waterbassin aan, gevoed door één van de vele bronnen die hier in de buurt opwellen. In het midden staat een beeldje van de heilige Lucia. Elk jaar, op het einde van juni, wordt Santa Lucia in Rocca di Cambio gevierd met een processie die vanuit het dorp naar het afgelegen kerkje trekt. Gelovigen wassen dan hun ogen met het water uit het bassin om gespaard te blijven van oogziekten. 

Na onze drinkflessen te hebben gevuld aan een kraantje met fris bronwater zetten we terug koers naar Ovindoli.

Vooraleer we onze fietsen terug inleveren trakteren we onszelf nog op een verfrissend drankje in de Rifugio Val d’Arano, gelegen nabij een bosje (La Pinetina) waar families in de warme zomermaanden graag komen picknicken. Op het terras blikken we moe maar tevreden terug op een unieke fietstocht waarbij natuur, cultuur en een vleugje avontuur perfect in balans zijn. Meer inspiratie voor fietstochten in Abruzzo vind je op www.cicloviedabruzzo.it

---