De imposante, hooggelegen burcht Rocca Calascio is hét symbool van Abruzzo. Vanuit de vlakte van Navelli zien we burcht al van ver opdoemen, ogenschijnlijk zwevend tussen hemel en aarde. Met haar ligging op 1512 meter hoogte behoort Rocca Calascio tot de hoogst gelegen vestingen van de Apennijnen. De plek is zo magisch mooi dat ze het decor vormde voor tal van internationaal gerenommeerde films waaronder Ladyhawke, The Name of the Rose en The American.
Een stukje geschiedenis
De geschiedenis van deze plek gaat eeuwen terug. Het zou de Normandische koning Rogier II geweest zijn die hier omstreeks 1140 een versterkte uitkijktoren liet bouwen. Dankzij de strategische ligging kon men vanuit Rocca Calascio de hoogvlakten van Navelli en Campo Imperatore controleren en vijandelijke bewegingen tijdig opmerken.
In de eeuwen die daarop volgden zou de toren deel gaan uitmaken van een uitgebreid netwerk van observatieposten. Deze speelden een belangrijke rol in het beveiligen van de eeuwenoude ‘transumanza’-routes die lange tijd de economische levensader van deze streek vormden. Langs deze routes werden enorme kudden schapen vanop de hoogvlaktes van Abruzzo naar de graslanden nabij Foggia in Puglia geleid.
In de 15de eeuw kwam de toren in handen van de machtige familie Piccolomini. Onder hun bewind kreeg het complex zijn huidige vorm met vier cilindrische hoektorens en een versterkte ommuring. Algauw ontwikkelde zich aan de voet van de versterkte burcht een klein dorpje dat zou uitgroeien tot een economisch knooppunt. Later zou het gebied in handen komen van de familie de’ Medici. In 1703 werden de machtige vesting en het dorpje zwaar beschadigd door een hevige aardbeving. Een deel van de bewoners trok er weg en zou enkele honderden meter lager het huidige Calascio stichten. Halverwege de vorige eeuw verlieten ook de laatste bewoners het dorpje. Het zou enkele decennia volledig verlaten blijven totdat in de nasleep van de succesvolle film Ladyhawke (1985) enkele vervallen huisjes werden heropgebouwd en omgevormd tot B&B’s, bars en winkeltjes. Ook de burcht zelf werd grondig gerestaureerd en versterkt om ze te beveiligen tegen mogelijk nieuwe aardschokken.
Wandeling naar de Rocca
In dat herboren middeleeuwse dorpje begint onze verkenning van de Rocca. We wandelen langs de schilderachtige stenen huisjes en volgen een stenen pad dat ons hogerop naar de burcht leidt.
Nog voor we de burcht bereiken zien we rechts van het pad de achthoekige kerk Santa Maria della Pietà. De kerk dateert uit 1451 en werd volgens de overlevering gebouwd als dank voor een overwinning van de lokale bevolking op een bende struikrovers die de buurt onveilig maakten. De elegante kerk met haar bijzondere vorm staat in opvallend contrast met de robuuste militaire architectuur van de burcht die zich voorbij de bocht in al haar grootsheid openbaart.
De vesting zoals we die vandaag zien, kreeg haar vorm in de 15de eeuw. Rond de oorspronkelijke vierkante toren bouwde men een versterkte ommuring met vier imposante ronde torens op de hoeken. Alles werd opgetrokken uit lokale kalksteen. Daardoor lijkt Rocca Calascio als het ware uit de rotsen zelf te zijn gegroeid.
We naderen de burcht via een rotspad dat ons langs de ruïnes van de middeleeuwse borgo tot aan een loopbrug brengt. Via deze brug – ooit een ophaalbrug – gaan we naar binnen. We wandelen om de centrale toren heen en bewonderen de Ghibbelijnse kantelen met hun kenmerkende zwaluwstaart. Een smalle deur biedt toegang tot de massieve donjontoren. Daar brengt een metalen draaitrap ons naar de bovenste verdieping waar we door de kijkgaten getrakteerd worden op een weergaloos panoramisch uitzicht over het weidse landschap dat zich voor onze ogen ontvouwt.
Rocca Calascio is een magische plek die je niet mag missen bij een bezoek aan Abruzzo. Het is niet zomaar een bezienswaardigheid. Het is een plek waar geschiedenis, architectuur en natuur samensmelten tot één indrukwekkend geheel.
Praktisch: vanuit Castel del Monte of Santo Stefano Sessanio bereik je met de wagen makkelijk het dorpje Calascio. Van hieruit slingert een smalle weg zich zigzaggend omhoog naar het oude, middeleeuwse dorpje – de borgo medioevale – aan de voet van de burcht. In de zomermaanden is de weg doorgaans afgesloten voor het verkeer en ben je aangewezen op een shuttlebus. Als je de weg open vindt, dan kan je eventueel met de eigen wagen naar boven rijden, maar daar aangekomen moet je wel geluk hebben om een plaatsje te vinden op de kleine parking.
Ciao! Wij zijn Carl Buyck en Franka Verhoeyen, initiatiefnemers van Cosiddetto. Via deze blog delen wij onze passie voor Italië en al het moois dat dit bijzondere land te bieden heeft. Als je dit artikel leuk of interessant vindt, deel het dan gerust met jouw vrienden of kennissen. Je doet er ons een groot plezier mee. Grazie mille!
Reacties