San Pietro della Ienca, een pauselijk wandelparadijs

Langs de mooie panoramische route (SP86) die de stad Assergi verbindt met het Lago di Campotosto, het grootste kunstmatige meer van Abruzzo, wijst een bord de weg naar het Santuario di San Pietro della Ienca. Een heiligdom in het midden van deze overweldigende natuur? Dat wekte onze interesse en daarom besloten we de hoofdweg even te verlaten. Op het einde van een breed, kronkelend grindpad zagen we al van ver een kerkje staan, mooi gelegen op een heuveltje dat uitkijkt over een vallei. Op de achtergrond maken de bossen en de bergweiden van het Parco Nazionale del Gran Sasso e dei Monti della Laga het plaatje compleet.

Het bescheiden kerkje, volledig opgetrokken in blanke natuursteen, is eeuwenoud. De eerste verwijzingen ernaar dateren uit de 12de eeuw. Het kerkje vormde het hart van een klein gehucht met eenvoudige woningen waar herders een onderkomen vonden. Een aantal van die woningen, inmiddels gerestaureerd, liggen nog verspreid in het landschap.

Bij aankomst worden we begroet door een standbeeld van paus Johannes Paulus II. Hij was het die dit verlaten en grotendeels vervallen middeleeuwse kerkje uit de vergetelheid haalde. De paus, een notoir liefhebber van de bergen, kwam hier immers tijdens zijn pontificaat (1978-2005) geregeld in de buurt wandelen. Het kleine kerkje was een vaste halte op zijn wandeltochten. Hij kwam hier bidden en bezinnnen. Als eerbetoon aan de paus werd het gebouw gerestaureerd en in zijn oorspronkelijke, sobere pracht hersteld. In 2010 kwam er een standbeeld en op 18 mei 2011 werd het kerkje tijdens een plechtige ceremonie uitgeroepen tot eerste Europese heiligdom gewijd aan Johannes-Paulus II.

Sindsdien is de Chiesa di San Pietro della Ienca uitgegroeid tot een pelgrimsoord dat gelovigen aantrekt van over de hele wereld, maar vooral ook uit Polen, het geboorteland van Karol Wojtyla, zoals de paus echt heette. De klok in het kleine torentje is een geschenk uit 2008 van de aartsbisschop van Krakau en staat symbool voor de nauwe verbondenheid van de Poolse katholieke kerk met dit kleine heiligdom.

Zowel buiten als binnen oogt de kerk sober. In een lunet boven de toegangsdeur zijn nog enkele sporen te zien van een fresco. Binnenin ontdekken we een eenvoudige gebedsruimte met een tongewelf in natuursteen. Het licht valt binnen via twee ramen in de linkerzijwand. In een nis vooraan in de kerk wordt een reliek bewaard van de voormalige paus: een glazen ampoule met enkele druppels bloed.

Terug buiten worden we ons nog meer bewust van het prachtige landschap dat ons omgeeft en uitnodigt tot een wandeling. Bij de kerk vertrekken overigens meerdere wandelpaden die variëren in lengte en duur. Zo kan je bijvoorbeeld op 15 minuten tot aan de nabijgelegen bron van San Giovanni wandelen; de stad Assergi kan je bereiken op ca. anderhalf uur. En wie van een uitdagende bergwandeling houdt, kan zich wagen aan de beklimming van de Cima San Giovanni Paolo II, een bergtop genoemd naar de paus en gelegen op 2425 meter hoogte. Reken voor deze wandeling op een viertal uren.

Wandel na een bezoek aan de kerk zeker eens tot aan de Casa di Karol, een klein museum dat helemaal volgestouwd is met de meest diverse voorwerpen die allen verband houden met Karol Wojtyla, beter bekend als paus Johannes-Paulus II. Je ziet er foto’s, prenten, schilderijen, artikels, kruisbeelden, rozenkransen, … tot zelfs een hagelwit zitkussen dat ooit op een stoel lag waarop de paus tijdens een mis had plaatsgenomen. Het is van een ontwapenende charme.    

TIP: het grasveld rond de kerk is een prima picknickplaats. Er staan zitbanken en ook enkele barbecues in metselwerk. Wij hadden zelf niets bij, maar gelukkig konden we op de dag van ons bezoek terecht bij een kleine foodtruck waar de sympathieke Marcello voor ons heerlijke arrosticini bereidde.

---