Sommige dorpen sterven langzaam uit. Andere lijken plots door de tijd te zijn vergeten. Corvara in Abruzzo behoort zonder twijfel tot die laatste categorie. Hoog op een rotsachtige uitloper van de Monte Aquileio liggen de ruïnes van een eeuwenoud dorpje dat na de aardbeving van 1933 werd verlaten. Vandaag leiden een stenen trap en een kronkelig straatje bezoekers naar een plek waar de stilte overheerst en waar achter elke muur een stukje geschiedenis schuilgaat.
Van versterkte nederzetting tot verlaten dorp
De wortels van Corvara reiken tot diep in de middeleeuwen. Het was oorspronkelijk een bescheiden nederzetting waar boeren en herders beschutting vonden in het onherbergzame berglandschap. In 985 werd het dorpje omgebouwd tot een versterkte uitkijkpost langs de Tratturo Magno, de route tussen L’Aquila en Foggia waar herders duizenden schapen naar graasweiden leidden. Die grondige verbouwing gebeurde op initiatief van de toenmalige abt van de machtige abdij van Casauria beneden in het dal.
Eeuwenlang bleef Corvara met zijn massieve stenen huizen koppig vastgeklampt aan een rotsachtige uitloper van de Monte Aquileio. Aan die lange geschiedenis kwam in 1933 abrupt een einde toen een zware aardbeving het dorp tot puin herleidde. Het oude centrum werd verlaten en lager in de vallei verrees een nieuw Corvara.
Sinds enkele jaren beginnen er in de ruïnes van het oude Corvara langzaam sporen van nieuw leven te ontluiken. Wij gingen er, na een tip van een kennis die in de buurt woont, een kijkje nemen. Nadat we onze wagen hadden geparkeerd langs de weg, vatten we de steile tocht aan naar het verlaten dorp. De borgo vecchio is enkel te voet bereikbaar, via een lange, stenen trap. Deze brengt ons naar de Via Attennime, het straatje dat de ruggengraat vormt van Corvara. Links en rechts van het uitgestorven straatje zien we de massieve stenen muren van de verlaten en vervallen huisjes, die ooit onderdak boden aan de kleine gemeenschap van boeren, herders en ambachtslui.
Het hart van het dorp
Op het einde van de weg bereiken we een charmant pleintje, het hart van het dorp. Hier bevindt zich het oude gemeentehuis. Tegen de gevel prijkt een houten bord dat aangeeft dat hier ook een bar, wassalon en een gereedschapswinkeltje was gevestigd.
Corvara op het witte doek
Het plein en ook de omliggende straatjes vormden in 2016 nog het suggestieve decor voor de opnames van de film Omicidio all’Italiana van de Italiaanse regisseur Maccio Capatonda. In de film wordt Corvara omgedoopt tot Acitrullo. In deze trailer krijg je enkele scènes te zien die er werden opgenomen. Voor even keerde er leven terug tussen de stenen, waarna de stilte opnieuw bezit nam van het dorp.
Hoewel het oude Corvara grotendeels verlaten is, is het niet dood. In enkele huisjes zien we sporen van menselijke activiteit. Ondertussen zouden inderdaad een drietal mensen zich opnieuw in het oude dorp gevestigd hebben. Sinds enkele jaren laat een anonieme kunstenaar ook overal In het dorpje kleine, geschilderde tekeningen achter. Vaak stellen ze dieren voor: enkele kippen, een ezel, een geit, een kat en een muis … Ze openbaren zich onverwacht: tegen een muur, een houten poort of op een stenen drempel. De werkjes zijn subtiel aanwezig en brengen wat kleur in de versteende omgeving.
Het eindpunt van onze wandeling is de kloeke klokkentoren van Sant’Andrea Apostolo, het herkenningspunt van het dorp. De vierkante toren dateert uit de 14de eeuw en hoorde bij de oorspronkelijke parochiekerk, die bij de aardbeving van 1933 werd verwoest. Van de kerk zelf resten enkel de apsis en enkele muren, die deel uitmaakten van de versterkte omwalling van het middeleeuwse dorp.
Na nog even genoten te hebben van de stilte aan de voet van de oude toren keren we op onze stappen terug, dankbaar voor de fijne tip die ons naar dit vergeten dorpje bracht. Volgende halte: het iets verderop gelegen Pescosansonesco, waar we op zoek gaan naar het graf van de jonge, lokale heilige: San Nunzio Sulprizio.
Andere bezienswaardigheden in Abruzzo: zie https://www.cosiddetto.be/abruzzo/
Ciao! Wij zijn Carl Buyck en Franka Verhoeyen, initiatiefnemers van Cosiddetto. Via deze blog delen wij onze passie voor Italië en al het moois dat dit bijzondere land te bieden heeft. Als je dit artikel leuk of interessant vindt, deel het dan gerust met jouw vrienden of kennissen. Je doet er ons een groot plezier mee. Grazie mille!
Reacties