Met Saffraan serveert Ann Galland een roman die langzaam op temperatuur komt, maar gaandeweg onder de huid kruipt en na het omslaan van de laatste bladzijde nog lang blijft nazinderen, hopend op … meer van dat!
Na ‘Aroma‘ en ‘Bitter‘, waar respectievelijk Venetië en Rome het decor vormden voor een meeslepende saga, speelt de nieuwste roman van Ann Galland zich deze keer af in het ingeslapen stadje Navelli in de regio Abruzzo. Hier, in de ogenschijnlijk idyllische ‘Masseria Di Pietro’, ontspint zich een verhaal over familiebanden die even broos als verstikkend zijn. Centraal in het verhaal staat – net als in de vorige romans – een ondernemende vrouw. Deze keer is het Francesca Di Pietro. Vol toewijding runt zij, samen met haar echtgenoot Lorenzo en onder het waakzame oog van haar moeder, het wijndomein van haar overleden vader.
Aan de vooravond van haar tienjarig huwelijksjubileum blikt Francesca terug op haar leven. Wat op het eerste gezicht een leven vol stabiliteit en rust lijkt – een zachtaardige echtgenoot, een gevestigde routine – blijkt bij nader inzien een web van stiltes en onuitgesproken spanningen. Galland toont zich een meester in het subtiel suggereren van wat níet gezegd wordt. De zwijgzaamheid van de echtgenoot, de dominante aanwezigheid van de moeder en de opportunistische trekjes van de hebberige broer uit Rome vormen samen een dreigend spanningsveld.
“Binnenkort wachtte haar een feest dat ze liever had vermeden: een groots opgezet tienjarig huwelijksjubileum met meer dan driehonderd genodigden. Noch zij, noch haar man Lorenzo liep warm voor een vertoning van die omvang. Zelf hadden ze het feest liever sober gehouden met familie en een paar vrienden, maar omdat ze niet tegen haar moeder in durfden te gaan was de feestplanning met de dag indrukwekkender geworden.”
De ware kracht van de roman ligt in de opbouw. Terwijl de voorbereidingen voor het jubileumfeest minutieus worden beschreven, groeit het gevoel dat dit feest niet zozeer een viering wordt, maar eerder een dramatisch kantelpunt. Iedere genodigde draagt zijn eigen verhaal, verwachtingen en geheimen mee naar de masseria. Galland verweeft deze perspectieven zorgvuldig, waardoor de lezer stukje bij beetje zicht krijgt op de barstjes in wat voor de buitenwereld een hechte familie lijkt.
De bijzondere setting – de Masseria Di Pietro – fungeert daarbij als meer dan decor. Het blijkt een afgesloten wereld te zijn waar verleden en heden botsen, waar tradities zwaar wegen en waar niets echt toevallig gebeurt. De zorgvuldigheid waarmee alles wordt voorbereid, werkt bijna ironisch: hoe meer controle, hoe groter de onvermijdelijke ontsporing.
Wanneer het groots opgezette jubileumfeest uiteindelijk begint en één van de jubilarissen blijkt te ontbreken, bereikt de spanning haar hoogtepunt. Galland kiest echter niet voor goedkope sensatie. Ze schetst op voortreffelijke wijze de psychologische ontreddering en de veerkracht om deze te overstijgen. Wat blijft er over wanneer zekerheden wegvallen? Maar ook: welke nieuwe kansen dienen zich aan?
Stilistisch is Saffraan sober en trefzeker. Galland schrijft ook nu weer met oog voor detail, zonder te vervallen in overdaad. De emoties zitten onderhuids, wat de lezer dwingt tussen de regels te lezen; een keuze die de roman extra gelaagd maakt.
En ja, net als in vorige romans, schept ook nu weer de laatste paragraaf de verwachting dat dit verhaal een vervolg kijgt. Wat ons betreft, kan dit er niet snel genoeg komen …
Saffraan, Ann Galland. Uitgeverij Borgerhoff-Lamberigts, 352 pagina’s. Te verkrijgen bij de lokale boekhandel of via deze link bij bol.com.
Ciao! Wij zijn Carl Buyck en Franka Verhoeyen, initiatiefnemers van Cosiddetto. Via deze blog delen wij onze passie voor Italië en al het moois dat dit bijzondere land te bieden heeft. Als je dit artikel leuk of interessant vindt, deel het dan gerust met jouw vrienden of kennissen. Je doet er ons een groot plezier mee. Grazie mille!
Reacties